Amsterdam: eerste netwerkbijeenkomst Mokum Roze

IMG_9101Vrijdag 24 maart vond de eerste – succesvolle – Informatie- en Netwerkbijeenkomst van het platform Mokum Roze plaats, in het pand waar COC Amsterdam op dit moment een tijdelijke onderkomen heeft. Er was een informatiemarkt waar organisaties en LHBTI-initiatieven zich konden presenteren aan elkaar en aan de LHBTI-gemeenschap in Amsterdam. Organisaties, vrijwilligers en LHBT’s waren welkom. Doel was ‘meer verbinding leggen tussen organisaties in Amsterdam die werkzaam zijn op het terrein van zorg, welzijn en wonen en hun aanbod voor LHBTI’s in Amsterdam’.

Marijn van Ballegooijen, bestuurslid van stadsdeel Amsterdam-Zuid, kwam voor de officiële opening. In zijn speech vroeg hij niet ook aandacht voor roze moslims: ‘Zij hebben onze steun hard nodig.’ Luna Lunettes en Merel Moistra zorgden voor een vrolijke muzikale noot. Hanneke Felten van Movisie hield een lezing over genderdiversiteit door de generaties heen. LHBTIQA: het zijn ‘maar’ letters, maar elke letter staat voor een hele groep mensen. Lesbisch, homo, bi, transgender, intersekse (eigenlijk: ‘mensen met een intersekse conditie’), queer, aseksueel, panseksueel, 2Spirits, sappioseksueel (vallen op intelligentie) en cisgender (alle vrouwen en mannen die zich senang voelen in het bij de geboorte meegekregen lichaam).

Anja Meulenbelt grapte al eens over ‘de alfabet people‘ en Erin Olaf over ‘homo’s en lesbo’s en aanverwante artikelen‘. Misschien is de belangrijkste gender wel de non-conformistische en misschien zijn we dat allemaal ergens wel. ‘Minderheidsstress’ komt veel voor bij de roze medemens. Dat is tegen te gaan door steun onder elkaar (zaken als sport, theater en zanggroepen), of op een niet aan te raden manier te bestrijden (gebruik van ‘middelen, verslavingen).

Na de lezing volgde een paneldiscussie over: ‘Wat moeten organisaties weten en wat kunnen zij doen? Wat werkt in beleid, politiek en de praktijk als het gaat om zorg, welzijn en wonen voor LHBTI’s.’ De vijf panelleden werken met name met en voor roze jongeren. Bij veel hulpverleners is het nog altijd niet vanzelfsprekend dat LHBTI-zijn geen bijzaak is, maar wellicht onderliggende reden waarom een cliënt hulp zoekt. Er wordt aan gewerkt: zo krijgen steeds meer vrijwilligers aanvullende training, maar het gaat traag: GGZ’s werken onafhankelijk van elkaar en zorgverzekeraars hebben een dikke vinger in de pap.

Verder is ook in de hulpverlening religie nogal eens een struikelblok: hulpverleners die zich tegenover een roze cliënt als weigerambtenaar opstellen. Moeten zij de vrijheid hebben of moet de hulporganisatie in kwestie tussenbeide komen, bijvoorbeeld door de weigeraar te ruilen voor een hulpverlener die geen moeite heeft met een roze cliënt? Taaie kost, en het laatste woord is er nog niet over gesproken. Anno 2017 is de helft van alle Amsterdammers niet autochtoon; in de toekomst werken er steeds meer allochtonen in zorgcentra. Mogen die allemaal weigerambtenaartje spelen? Een ideaal thema voor een volgende netwerkbijeenkomst!

 

Lees ook:Eerste netwerkbijeenkomst van platform Mokum Roze
Lees ook:Roze 50+ en PREZO Roze Zorg gaan samenwerken
Lees ook:Samen sterk voor roze ouderen
Lees ook:Eerste roze kinderrechtenrapport ter wereld
Lees ook:CU bij COC op bezoek

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>