Hoe omzeil je oranjegekte?

Het WK-voetbal komt eraan en de oranjegekte slaat toe. Het is een hardnekkig cliché-stereotype: ‘álle homo’s houden niet van voetbal’. Er zijn er er genoeg die er graag naar kijken, heus. Maar wat moet je doen als je er niet van houdt? Wat in 1974 begon met wat lallende supporters in een bus naar Duitsland, is uitgegroeid tot een business waarin miljarden omgaan. Eraan ontkomen lukt bijna niet meer. Supermarkten tuimelen over elkaar heen met hun juichpakken, Bavaria-jurkjes, sambaballen, Hup-Holland hamsters en andere flauwekul. De STER is vergeven van voetbal, geen kroegbaas die het in zijn hoofd haalt niet in de gekte mee te gaan en complete straten en pleinen zijn omgetoverd in oranje hemelen. Of hellen, als je er niet van houdt.

Eigenlijk is het best geestig, die oranjegekte. Een vriendin keek als kind altijd met het hele gezin naar voetbal. Vlak voor het begin van dé roemruchte WK finale Nederland-Duitsland van 1974 zat het gezin in de aanslag voor de buis. Moeder-de-vrouw verzuchtte ‘Dat halen ze nooit!’ Pa en de kinderen verstarden. Mams kreeg gelijk: Oranje verloor en de anderen spraken een week niet tegen haar. Sindsdien heeft moederlief nooit meer in de woonkamer met de anderen naar voetbal mogen kijken. Oké: misschien ben je zo’n notoire voetbalhater, dat je zelfs dit niet geestig vindt. Wat doe je dán?

Je bent even héél eenzaam: je lijkt de enige die niet naar voetbal kijkt en met de buurt zit te barbeknoeien. Andere zenders bieden herhalingen op herhalingen. Net5 biedt als alternatief de ‘Mooie Mannen Maand‘, maar misschien hou je helemaal niet van mooie mannen, of van zijmelfilms. Rustig een boek lezen lukt niet, want tijdens voetbal is burenoverlast heel gewoon. Sterker nog: jij lijkt de overlastbezorger, als je je ervan terugtrekt. Je kunt lotgenoten opzoeken, maar dat voelt alsof je met andere loosers zit te mokken. Je kunt iemand bellen die er ook niet van houdt, maar wie weet is die ineens óm. Je kunt je oren volproppen met oropax en onder de dekens wegduiken, maar daar is het wat vroeg voor. Je kunt de zolder uitmesten of de vloer dweilen. Stofzuigen, een wasje draaien of grasmaaien zou ik tijdens voetbal niet doen: dan kijken de buren je nooit meer aan.

Je kunt ook je fiets pakken en je neus achterna fietsen. Het is lang licht en de verstilde natuur is ontroerend mooi. Want stil: dát is het dan even! Of in je eigen stad rondfietsen. Je weet niet wat je meemaakt. In Amsterdam zijn de grachten tweemaal drie kwartier in alle stilte te bewonderen. Zo’n stille stad is betoverend mooi, iets dat je alleen ‘s ochtends vroeg na het stappen op weg naar huis meemaakt, allen zal je nu broodjenuchter zijn en is het ‘s avonds. Kroegen puilen uit, supporters kijken gespannen naar de buis (die je van buiten niet kan zien), hun oranje billen bubbelen over vensterbanken van openstaande ramen. Af en toe golft een ‘Oeeeh’ en ‘Ahhh’ door de stad en als oranje scoort, wordt de stilte even doorbroken door een overwinningskreet. Héél even, want de wedstrijd gaat dóór en ik fiets verder door de stille stad. Ik ben geen voetbalhater, maar ik hou niet zo van teamsport. Ik kijk liever naar schaatsen, turnen, individuele sporten. Oranjegedoe? Ik vind het wel geestig. Ik verheug me er op mijn manier op: voor mij is dat héél even in alle stilte genieten van de mooie dingen om me heen.

Lees ook:EK voetbal kijken bij COC Limburg
Lees ook:Homo’s kijken amper naar voetbal
Lees ook:Ook homo’s willen WK-voetbal zien
Lees ook:Waarom zijn voetballers geen homo?
Lees ook:Waar kijken homo’s naar de WK-kwartfinale?

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>